Vecd, sözlükte “hayranlık duyma, muhabbet, kendinden geçerek unutacak kadar tanrısal bir aşk hali” anlamlarına gelir.
Vecd; Ruhsal, bedensel bir haldir.
Sadece tasvir ile anlatılabilir.
Vecd halinde insanoğlunun benliği yoktur.
Duyular aleminden ayırlır.
Duyular, duyu organları, kuramsal akıl ortadan kalkmıştır.
Hatıralar ve irade yok olur.
Vecd halinde insan kendi mevzusuna haiz olur ve onunla birlik kurar.
Vecd sırf murakabeden, sırf aşktan ibarettir.
Her türlü dikkat, nefse ilişkin her türlü bilinç geçici olarak yok olurda denebilir.